Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΣ ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ «Θεέ μου, φύλαξέ με από τους φίλους, γιατί τους εχθρούς τους ξέρω»




http://3.bp.blogspot.com/-vBkKhhHL0UI/UOrUSaNO9HI/AAAAAAAAAv4/mHH99nUJap4/s1600/ap-petrow-arn.jpg
  Γιατί πατέρες μου; Γιατί αδέλφια μου αγωνιστές;
Λέει ένα ρητό: «Θεέ μου, φύλαξέ με από τους φίλους, γιατί τους εχθρούς τους ξέρω», ή «γιατί το μάτι σου είναι βγαλμένο τόσο βαθειά; Μου το ΄βγαλε ο αδερφός μου!!!»
 Πιάνω την γραφίδα και αφήνω τη μύτη της να εκφράσει το παράπονο, την οργή, την απέχθεια, που βράζει και κοχλάζει. Οι λογισμοί και οι αμφιβολίες συνωθούνται από την επονείδιστη προδοσία.
Μάθαμε, εμπεδώσαμε, βιώσαμε πως στην πνευματική ζωή της εκκλησίας μας κεντρικό πρόσωπο, είναι ο πνευματικός πατέρας. Σε εμπνέει, σε καθοδηγεί, σε πιάνει από το χέρι σφιχτά για να σε βγάλει από τα ναρκοπέδια της κοσμικής ζωής, από τις παγίδες του πονηρού και ως λήπτης γενναίος να συμπαρασταθεί στην παλαίστρα του σταδίου. Είναι η φωνή του Θεού. Τον βάζεις καπετάνιο στο σκαρί της ψυχής σου. Κι όπως πίσω από ένα σπουδαίο άνδρα κρύβεται πάντα μία σπουδαία μάνα, έτσι και πίσω από έναν ευλαβή χριστιανό, κρύβεται ένας καλός πνευματικός, πίσω από ένα μάρτυρα, ένας ομολογητής ορθόδοξος πνευματικός. Πίσω από τον μικρό Νέστορα στέκει ο Άγιος Δημήτριος.
 Πρόσφατα βουλευτής από την Κοζάνη δεν ενέκρινε με την ψήφο του την αιχμαλωσία του λαού και της πατρίδος μας από την τρόικα, επικαλούμενος την εντολή του πνευματικού του και όλοι τον θαυμάσαμε και τον μακαρίσαμε, άσχετα  αν υπέστη την σχετική διαγραφή… που αποτελεί στεφάνι γι’ αυτόν και τον πνευματικό του.
 Δυστυχώς βλέπουμε τελευταία στην τοπική εκκλησία μας πως κάποια πράγματα άλλαξαν. Πατέρες-καθοδηγητές, Θεολόγοι, διδάχοι- καθηγητές, ρήτορες- εκφραστές του Θελήματος του Θεού, άλλαξαν ρότα κατά 180 μοίρες. Άλλαξαν οι Ιεροί Κανόνες και η Ιερά Παράδοση; Άραγε ο Θεός (ο αυτός εις τους αιώνας) άλλαξε το θέλημά του; (άπαγε της βλασφημίας) ή μήπως δεν το εκφράζουν και οι οδηγίες πηγάζουν από προσωπικά- ανθρώπινα εφήμερα συμφέροντα;
 Ανταλλάξατε τους πιστούς χριστιανούς, τους αγωνιστές που σας ασπάζονταν το χέρι, με μια προσοδοφόρα θέση… Και, όπως οι Γερμανοί, επί κατοχής στους προδότες πρώτα ανέθεταν τις εκτελέσεις για να αποδείξουν την υποταγή τους, έτσι και σας, ένας νέος Αρσάκειος σας ευτέλισε αναθέτοντας ρόλο Ιούδα και στηθήκατε θρασύτατοι, ανερυθρίαστοι ψευδομάρτυρες ενώπιον δικαστηρίων κατά δεκάδων αδερφών σας. Από πιστοί διάκονοι και αγωνιστές για «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ», της κανονικότητας, του δίκαιου του μαρτυρικού αγίου Θεολόγου, γίνατε ριψάσπιδες, θεραπαινίδες, ζοφεροί οπαδοί της εξουσίας . Πώς μπορείτε να αντικρίσετε την εικόνα του πραότατου Θεολόγου, που ένας από σας τόλμησε να γράψει αυθαίρετα …την  ακολουθία του (εσπερινό, όρθρο, θεία λειτουργία και παράκληση).
 Πώς να ξεπεράσεις την πρόκληση, όταν φλογερός θεολόγος αποπειράθηκε, από την μια να βιογραφήσει τον μακαριστό μητροπολίτη Θεολόγο, εκδίδοντας τόμο, και από την άλλη να «αγιογραφήσει» και να προσκυνά δουλοπρεπώς τον «δολοφόνο»του;;;
 Το κύρος σας ετρώσατε. Τι και αν μας προδώσατε; Και τον Κύριόν μας επρόδωσαν. Τίς υμάς αβάσκανεν ;;;
 Εκεί που σου δείχνουν το Θεϊκό μονοπάτι οδηγώντας σε από το χέρι, διαπιστώνεις ξαφνικά πως κοντοστέκονται, απομακρύνονται από κοντά σου προς την αντίθετη κατεύθυνση και σου φωνάζουν να αλλάξεις πορεία και συ, και να τους ακολουθήσεις στο πισωγύρισμα, να γυρίσεις την πλάτη σου στην πορεία προς την θέωση που οι ίδιοι σου υπέδειξαν…
 Φαντάσου να σε προτρέπει να δώσεις θαρραλέα μαρτυρία για τον Χριστό, και να ευχαριστείς τον Θεό γι’ αυτό, διότι σου έβαλε στο δρόμο σου τον πνευματικό σου με το αγωνιστικό φρόνημα. Να είσαι έτοιμος και την ζωή σου να δώσεις για τον Χριστό. Να μπαίνεις στο Κολοσσαίο της κοσμικής ζωής, αισθανόμενος την χλεύη των θεατών, έτοιμος στο στίβο να παλέψεις με τα θηρία κι αυτός με δρασκελιές να σκαρφαλώνει στις κερκίδες, να στρογγυλοκάθεται δίπλα στον διώκτη «αυτοκράτορα» και μάλιστα να …σου γνέφει να παραιτήσεις, να συρθείς, και να βγεις από το μικρό άνοιγμα της καταπακτής. Να σε προτρέπει να δραπετεύσεις, να πας κοντά του, να παρακολουθήσεις το θέαμα, όπως τόσοι αδελφοί σου…, αφήνοντας κάποιο άλλο «κορόιδο, ξεροκέφαλο» να δώσει τον …αγώνα…
 Δεν κοκκινίζει καν….
Σε μια σύγκρουση αμαξοστοιχίας με αυτοκίνητο σε αφύλακτη διάβαση, το μόνο θύμα ήταν ο μηχανοδηγός που ήταν ο μόνος όρθιος, καθώς εγκατέλειψε την υπεύθυνη θέση του και έτρεχε προς το πίσω μέρος του τραίνου για να σώσει την ζωούλα του, ο φουκαράς!!!
 Σαν σύγχρονος Ξέρξης που ανέβηκε στον λόφο να παρακολουθήσει την ναυμαχία της Σαλαμίνας, σύμφωνα με τις εντολές που ο ίδιος έδωσε. Με τη διαφορά ότι εκείνος μετά δεν έπεσε στα πόδια των Αθηναίων στρατηγών, ούτε βέβαια παρότρυνε τους δικούς του να πράξουν το ίδιο.
 Oι πολιορκημένοι σημάνανε ηρωική ΕΞΟΔΟ και εσείς φωνάξατε ΠΙΣΩ, ΠΙΣΩ, !!! και ανοίξατε την κερκόπορτα της προδοσίας!.
 Σαλπίσατε πόλεμο, θέσατε σε συναγερμό οικογένειες , διατάξατε επιθέσεις για τον Χριστό και την Εκκλησία και μετά από κάποιο καιρό, πήγατε με αυτόν που στοχοποιήσατε ως «εχθρό»!!!
 Γιατί;;; Είναι τελικά καλός, ο εχθρός, ο μοιχεπιβάτης, ο αντικανονικός, ο ανάξιος, έγινε αίφνης άξιος και κανονικός; Απόλυτη Πνευματική ανισορροπία…
 « Μα πέθανε, και ο αγώνας ήταν …προσωπικά για κείνον… Και αναρωτιέμαι, γιατί δεν σαλπίσατε την υποχώρηση; γιατί δεν κάνατε την συνθηκολόγηση ακριβώς μετά την ταφή του, αλλά χρειάστηκαν αρκετά χρόνια να συνειδητοποιήσετε την απώλεια του Θεολόγου ή του Αθανασίου;;;
 Είναι και η άλλη πρόφαση: … Πολύ κράτησε ο αγώνας… Ο καλός χριστιανός δεν πρέπει να αγωνίζεται όλη του την ζωή, παρά μόνο κάποιες στιγμές, να μην κουράζεται….
 Βρήκαμε και το άλλο: Μένεις στον καναπέ, γονατίζεις στο περσικό χαλί, την ώρα που έχει διαφημίσεις η τηλεόραση και προσεύχεσαι στο Θεό να συνεχίσει Αυτός !!! τον αγώνα,.. γιατί εσύ δεν έχεις χρόνο με τα κηρύγματα, τις ακολουθίες, τους κύκλους, τις εκδρομές….
 Και παρά την σχιζοφρενική και αλλόκοτη πορεία, χωρίς ίχνος μεταμέλειας για τις λάθος «εκτιμήσεις, και τους σαλτιμπαγκικο΄θς ελιγμούς, που οδήγησαν οικογένειες σε δεινή κατάσταση, ώστε να σύρονται στα δικαστήρια, και να απειλούνται με οικονομική καταστροφή, αυτοί τον χαβά τους. Και σαν να μη συμβαίνει τίποτα, συνεχίζουν τα βαρύγδουπα κηρύγματα, τα κατηχητικά και τους λιθοβολισμούς όσων δεν ακολουθούν τις δικές τους ανακυβηστήσεις… Μαφιόζικα ανασηκώνουν τους ώμους μονολογώντας: «ουκ οίδα τον άνθρωπο!!!»
 Πώς το αντέχει η ευαίσθητη συνείδησή σας να είναι υπό διωγμό ευσεβείς οικογενειάρχες, πολύτεκνοι, φτωχοί γέροντες με τα παιδιά τους, πεπαιδευμένοι νοικοκυραίοι επιστήμονες, επειδή παρέμειναν «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»… Πού ‘ναι το ανδρείο χριστιανικό φρόνημα που κατ ‘ιδίαν, αλλά και από καθέδρας στεντορίως υποστηρίζατε;;;
 Τι ειρωνεία! Συμπαραστέκεσθε στους καταδίκους φυλακισμένους πληρώνετε για την αποφυλάκισή των, κάνετε και Ιεραπόστολή στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, και οι ίδιοι αδιαφορείτε για τους πρώην συναγωνιστές σας αδελφούς που τους καταδιώκει ο δεσπότης σας! Μάλιστα νομίζω τυγχάνει και προϊστάμενος της μέριμνας των φυλακών, ο πρώην «φύλακας άγγελος» διάκος του Θεολόγου. Εμμέσως ενθαρρύνετε με την σιωπηρή στάση το διωκτικό έργο του προστάτη σας. Φανταστείτε τον Θεολόγο τι θα έλεγε… «και εσύ τέκνον…»! «Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος».
 Τον διώκτη μας τον βάλατε κήρυκα στους άμβωνες των αιθουσών σας, και δεν διστάσατε στον συναφιακό μολυσμό σας απ’ τον μοιχεπιβάτη. Κατά τα άλλα «απέχετε της μοιχείας»…. (της πνευματικής εννοούμε). Μερικοί μάλιστα τον υποδεχθήκατε στα σπίτια σας, και ευλογηθήκατε, χωρίς να αρθρώσετε λόγο προδρομικό «ουκ έξεστί σοι», «κάτω τα χέρια σου από τα αδέρφια μας».
 Σ’ αυτούς τους διωκόμενους αγωνιζόμενους χριστιανούς της Λάρισας και τα ελεήμονα αισθήματά των, προσφεύγετε για οικονομική ενίσχυση και συμπαράσταση του έργου αλλά και για τους ανώδυνους αγώνες σας.
 Του ψάλλατε μεγαλοπρεπώς, όσο ουδείς άλλος, αυτοκρατορική φήμη και Κουκουζέλιον πολυχρόνιον και ο λαρυγγάς σας δεν συνεστάλη,ενώ πριν τον αποδοκιμάζατε ως Ανάξιο!
 Το θέλημα του Θεού, που θέλετε να εκφράζετε είναι Ο.Φ.Α. (όπου φυσάει ο άνεμος) του γήινου προσωπικού κοντόφθαλμου συμφέροντος και της ματαιοδοξίας.
 Αναρωτιέμαι από καιρό, ποιο είναι χειρότερο, το να νιώθεις τα αισθήματα του πατριού, ή να βλέπεις την ασυνέπεια του πατέρα σου και μερικών πρώην συναγωνιστών σου; Πόσο πληγώνεσαι, όταν ανακαλύπτεις ότι το βάθρο που ύψωσες τον πατέρα σου είναι χάρτινο, και ότι κάτω από την μάσκα της αυθεντίας κρύβεται ασημαντότητα. που επιζητεί την εύνοια της εξουσίας!
 Σάπια κλωνάρια που όταν πας να κρατηθείς, σπάνε και μένεις μετέωρος!!!.
 Ποιο παράδειγμα δίνεται στους νέους;
 Εφιάλτες υπήρχαν πάντοτε, υπήρξε και ο Ιούδας «μεταμεληθείς.»
 Δεν ψελλίσατε ούτε μια συγγνώμη που βάλατε σε περιπέτειες οικογένειες, που σκανδαλίσατε πολύ κόσμο με τα καμώματά σας και κυρίως τους νέους.
 Μην τολμήσετε να πείτε πως άλλαξαν οι εποχές, γιατί αυτό πιπιλίζουν οι φωστήρες της μεταπατερικής Θεολογίας!
 Κάποιος, καθ’ όλα σεβαστός και ιεραπόστολος με συμβούλευσε : «πρέπει να μοιάσουμε την χελώνα που όταν υπάρχει ησυχία προχωρά, όταν όμως ακούσει θόρυβο κλείνεται στο καβούκι της μέχρι να περάσει ο κίνδυνος!!!
 Χελώνα … Τί να πεις για τον αετό που περιπολεί στους αιθέρες αγναντεύοντας τις κορφές!…
 Χελώνα που σέρνεται στη γη, χοϊκοί άνθρωποι που κλείνονται στο καβούκι τους, στον εαυτούλη τους, πατούν με σιγουριά, κι επειδή σέρνονται, δεν πρόκειται ποτέ να «πέσουν».
 Χελώνα που τρέμει όταν δεν πατά στο χώμα, αγκιστρωμένη στα νύχια του αετού, γνωρίζει καλά πως το ταξίδι αυτό στα ουράνια γίνεται για να βρεθεί ένας βράχος, να απελευθερωθεί από τα γαμψά νύχια και να σπάσει το καύκαλο του βολέματος, της καλοπέρασης και της ναρκισσευόμενης αδολεσχίας.
 Θεού επιτρέποντος πορευόμαστε, όχι με ανακυβιστήσεις, όχι έρποντας, αλλά θηριομαχούντες. Δεν γονατίζουμε σε τυραννίσκους παρά μονάχα στον Άγιο τριαδικό Θεό, στους Άγίους Του και στους νεκρούς μας!.
 Πάντως σας ευχαριστούμε για το «κοσκίνισμα», για την πνευματική ανάταση που μας χαρίσατε, για την αγωνιστικότητα που μας εμφυτεύσατε, τον δρόμο του αγώνα που μας δείξατε!.
 Σας ευχαριστούμε και για την πικρή γεύση της προδοσίας που μας ποτίσατε, γιατί ήταν ένα καλό μάθημα στο «μη πεποίθατε … επί υιούς ανθρώπων…»!
 Διάγουμε ευελπιστώντας,… χωρίς να διαλανθάνει της προσοχής μας η επαμφοτερίζουσα διπλωματική πορεία των ευέλικτων ελιγμών σας.
 Σκανδαλίσατε πολύ κόσμο και ιδίως νέους. Αναρωτιέμαι με ποια παρρησία θα βρεθείτε μπρος στο Θεολόγο και τον Αθανάσιο, όταν έρθει η ώρα…
 Συγχωρήστε με για το ύφος μου …

ΑΜΦΙΠΟΛΗ!!! Ο ΤΑΦΟΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ!!!! Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΡΥΒΑΝ!!!

Το ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ από τους ΕΓΓΛΕΖΟΥΣ το 1916 !!! (Φωτογραφίες ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ)

======================================================================
Η ΑΜΦΙΠΟΛΗ, Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  ΚΑΙ Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ            

 Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος

Το να μιλήσεις για αυτό το μοναδικό ταφικό-μνημείο είναι εύκολο. Να πεις όμως ουσιώδεις και λογικές αλήθειες, αυτό είναι δύσκολο. Όχι όμως λόγω του “γρίφου”, που κάποιοι ισχυρίζονται πως  καλύπτει την έρευνα, αλλά λόγω των γεωστρατηγικών συμφερόντων  που υπάρχουν από  πίσω και λόγω φυσικά του ανθελληνικού “λόμπυ” που κυβερνάει και ελέγχει τα πράγματα στην Ελλάδα.

Είναι η ώρα λοιπόν, να μάθουν ΚΑΙ οι Έλληνες την αλήθεια για το παγκόσμια μοναδικό και μεγαλοπρεπές Ταφικό ΜΝΗΜΕΙΟ της ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ. Και λέω να μάθουν και οι Έλληνες, γιατί ΟΛΟΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ εκτός από τους Έλληνες. Το γνωρίζουν οι αρχαιολόγοι της Ελλάδος, αλλά και αρχαιολόγοι του εξωτερικού. 

Το γνωρίζουν όλοι σχεδόν οι Κυβερνήτες και οι Πρωθυπουργοί της Ελλάδος, από τον Μεταξά μέχρι σήμερα. Αλλά κανείς δεν έδωσε ποτέ την εντολή της ανασκαφής, γιατί αυτό δεν συμβαδίζει με τα συμφέροντα των ανθελλήνων και των Μασόνων που μας ελέγχουν.  Σε κανέναν δεν άρεσε δηλαδή η Ιδέα, της τεράστιας προβολής που θα έπαιρνε η Ελλάδα ανά τον κόσμο, μετά την ανασκαφή του ταφικού μνημείου, της μεγαλύτερης και ιστορικότερης παγκόσμιας μορφής, του ΜΕΓΑΛΟΥ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.

Μην βλέπετε που δείχνουν οι αρχαιολόγοι “ψύχραιμοι”. Τα ευρήματα μέχρι τώρα είναι απίστευτα , μοναδικά και πρωτόγνωρα για την παγκόσμια αρχαιολογία. Για να σας το πω σε μια πιο απλή γλώσσα, κοιτάζονται μεταξύ τους, για να βεβαιωθούν πως είναι αλήθεια αυτά που βλέπουν  και δεν ζουν σε όνειρο. Δεν βλέπουν μόνο έναν ΤΑΦΟ. Βλέπουν μαζί και ένα ΜΝΗΜΕΙΟ. Βλέπουν μαζί και ένα ΗΡΩΟ. Βλέπουν μαζί και ένα ΜΑΝΤΕΙΟ. Βλέπουν ένα παγκόσμια ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΘΑΥΜΑ, όπως παγκόσμια ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ είναι και ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.



Γνωρίζουν πως θα βρούν τον ΜΕΓΑ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ από την ώρα που αποφάσισαν να ξεκινήσουν την εκσκαφή.  Όπως είπαμε είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες, αλλά κανείς δεν το ξεκίναγε, διότι επικρατούσαν τα ανθελληνικά συμφέροντα.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΔΗΛΑΔΗ ΞΑΦΝΙΚΑ;; ΕΓΙΝΑΝ ΦΙΛΛΕΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;;

Όχι, όχι μην νομίζετε πως το κάνουν για το συμφέρον  της Ελλάδος.   Τα ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ που βρίσκονται από πίσω και αποφάσισαν την εκσκαφή, ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ, και εντελώς ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ και  ΑΝΤΕΘΝΙΚΑ. Αλλά πρίν ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ τις πληροφορίες μου, να δούμε  τα πράγματα ένα ένα και να τα βάλουμε στη θέση τους.

 Καλά δεν αναρωτήθηκε κανένας, γιατί να θέλουν ΤΩΡΑ οι καταστροφείς της Ελλάδος, να κάνουν την εκσκαφή του Τάφου του ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ;;; Γιατί τώρα αφού το γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες;; Μήπως νομίζετε πως τώρα τους έπιασε το ενδιαφέρον για τον ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;;

Και να κάνω και άλλη μία ερώτηση; Αν οριστικοποιηθεί πως είναι ο τάφος του ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, αυτό τι σημαίνει για τα Σκόπια ΞΕΡΕΤΕ;;;; Σημαίνει ΔΙΑΛΥΣΗ του ψευτοκράτους εντός 15 ημερών αφού θα τελειώσει γι’ αυτούς οριστικά το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ που πάνω σε αυτό θεμελίωσαν το  ψευδοκράτος και τις όποιες διεκδικήσεις τους.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Η Παλαιά Διαθήκη αποδεικνύει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν βασιλιάς των Ελλήνων

Σε ποια σημεία η Παλαιά Διαθήκη αποδεικνύει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν βασιλιάς των Ελλήνων



Του Άγγελου Σακκέτου

Ευτυχώς, που υπάρχει και η ιστορική πλευρά της Παλαιάς Διαθήκης και επιβεβαιώνεται η ύπαρξις της προσωπικότητος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διαφορετικά όλοι αυτοί οι μετά Χριστόν συγγραφείς, που ασχολήθηκαν με τον θρυλικό Στρατηλάτη (Αρριανός, Πλούταρχος, Διόδωρος Σικελιώτης κλπ) θα εθεωρούντο … γραφικοί και μυθομανείς!

Τελευταίως (και απ’ τον οικείο, δυστυχώς, χώρο) καταβάλλονται προσπάθειες δια τον εξοβελισμόν και εξανδραποδισμόν της Παλαιάς Διαθήκης. Αν ήταν δυνατόν να την ρίχναμε εις την πυράν (κατά την συνήθη τακτικήν ορισμένων ακραίων «ιδεολόγων») και μάλιστα – αν μπορούσαμε – να εθερμαίναμε τις εστίες των οικιών μας, όπως τότε που κάποιοι άλλοι φανατικοί επυρπόλησαν την Βιβλιοθήκην της Αλεξανδρείας για να έχουμε το τραγικό αποτέλεσμα που ζήσαμε ως άνθρωποι πάνω σ’ αυτή την ταλαίπωρη γη.

Το τι έχουμε ακούσει τον τελευταίο καιρό δεν λέγεται. Πως η Παλαιά Διαθήκη είναι (περίπου) ένα … διαστροφικό βιβλίο, πως διδάσκει την προαγωγή γυναικών, πως περιέχει σεξουαλικά και άλλα παρεμφερή συμπλέγματα, πως επιχειρεί να διαστρεβλώσει ακόμη και την ίδια την μορφή του Θεού (λες και Τον είχαν δει από κοντά αυτοί οι κύριοι), πως … πως … πως…

Ουδέν αναληθέστερον. Και ουδέν ψευδέστερον. Και τούτο διότι εις την (όντως επιτυχημένην αυτήν) εκστρατείαν των πολεμίων της Βίβλου, δεν ήσαν λίγοι εκείνοι οι οποίοι επείσθησαν από την επιχειρηματολογίαν των λασπολόγων της Γραφής χωρίς οι ίδιοι να έχουν ανοίξει έστω και μία σελίδα της Παλαιάς Διαθήκης για να την διαβάσουν. Γιατί, αν την είχαν διαβάσει, θα είχαν διαμορφώσει άλλη (και τελείως διαφορετική) αντίληψη.

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ


ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 356-323 π.Χ.






Γιος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας. Γεννιέται στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, την Πέλλα, το 356 π.Χ. Από μικρός ο Αλέξανδρος είναι μετρημένος και σοβαρός και δεν καυχιέται για τον εαυτό του. Την ανατροφή του την αναλαμβάνει ο Αριστοτέλης, από τον οποίο διδάσκεται την πολιτική, τη φιλοσοφία και την ιατρική. Το άλογό του, ο Βουκεφάλας, ήταν δύστροπο και δεν ανεχόταν ούτε καν τη φωνή των ακολούθων του. Ο Αλέξανδρος όμως, σε ηλικία 15 περίπου ετών, κατάλαβε ότι τον Βουκεφάλα τον φόβιζε η σκιά του και στρέφοντάς τον προς τον ήλιο κατάφερε να τον δαμάσει. Ο Βουκεφάλας έγινε το άλογο που τον συντρόφευε τα επόμενα περίπου 20 χρόνια. Ενώ ο Αλέξανδρος ήταν 20 χρονών ο πατέρας του δολοφονείται και έτσι ο ίδιος αναλαμβάνει τη βασιλεία.

Αμέσως ξεκινά εκστρατείες προς βορρά και νότο για να διασφαλίσει τα σύνορά του. Αφού λύνει όλα τα εσωτερικά προβλήματα εδραιώνει την κυριαρχία του μακεδονικού κράτους, αποφασίζει την άνοιξη του 334 π.Χ. να ξεκινήσει την εκστρατεία στην Ασία. Το εκστρατευτικό του σώμα αποτελείται από 32.000 πεζούς και 5.000 ιππείς. Κυριότερο όπλο του είναι η σάρισα, το μακρύ μακεδονικό δόρυ με μήκος 5,5-6,5 μέτρα. Πρώτη σπουδαία νίκη του Μ. Αλεξάνδρου είναι αυτή στο Γρανικό ποταμό όπου κινδυνεύει να σκοτωθεί. Μετά τη μάχη στον Γρανικό ποταμό ο Αλέξανδρος αρχίζει να «απελευθερώνει» τις πόλεις της Μικράς Ασίας τη μία μετά την άλλη.

Η επόμενη μεγάλη μάχη γίνεται στην Ισσό, όπου ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος ο Β΄, εγκαταλείπει τη μάχη, και η βασιλική οικογένεια πιάνεται αιχμάλωτη. Ακολουθεί η κατάκτηση της Φοινίκης και της Παλαιστίνης και μετέπειτα η κατάκτηση της Αιγύπτου. Το 331 π.Χ. με 40.000 πεζικό και 7.000 ιππείς διαβαίνει τον Τίγρη και κινείται προς τα Γαυγάμηλα.

Ο στρατός του Δαρείου αποτελείται από σχεδόν 1.000.000 πεζικό και 40.000 ιππείς. Όμως, αυτή τη φορά, το μεγάλο πεδίο μάχης -η ανοιχτή πεδιάδα κοντά στα Γαυγάμηλα- έδινε στο τεράστιο περσικό στρατό τη δυνατότητα να ελιχθεί με άνεση και να εκμεταλλευτεί τον τεράστιο όγκο του. Το γεγονός αυτό αναγκάζει τον Αλέξανδρο να καταφύγει σε μια νέα τακτική, με στόχο να δώσει στο στράτευμά του μεγαλύτερη δυνατότητα ευελιξίας, ώστε να ενισχύει κατά περίπτωση το τμήμα εκείνο της παράταξης που έχει ανάγκη. Η τακτική του αποδεικνύεται ιδιοφυής, απαράμιλλη και αποτελεσματική Ο Δαρείος κινδύνευσε να σκοτωθεί και τράπηκε σε άτακτη φυγή, ενώ ο στρατός του κυριολεκτικά διαλύθηκε.

Ο Αλέξανδρος είχε τώρα στα χέρια του ένα απέραντο κράτος το οποίο έπρεπε να οργανώσει καλά. Το 330 π.Χ. ο Δαρείος δολοφονείται κι έτσι ο Αλέξανδρος έγινε βασιλιάς της Περσίας. Ο Αλέξανδρος το 328 π.Χ., συνεχίζοντας την πορεία του και μπαίνει στις Ινδίες. Οι στρατιώτες του όμως από την πολύ κούραση και την ταλαιπωρία από τις πολλές μάχες έτσι αρνήθηκαν να προχωρήσουν παραπέρα. Το 325 π.Χ. έφθασε στα Σούσα για να συμφιλιώσει τους Έλληνες με τους Πέρσες και να φέρει την αρμονία και την ενότητα στο κράτος του. Μετά τα Σούσα, η Ελληνική στρατιά πήγε στα Εκβάτανα, όπου το φθινόπωρο έγιναν οι εορτασμοί των Διονυσίων. Ο Ηφαιστίων (ο καλύτερος φίλος του Αλεξάνδρου) αρρώστησε μετά από τους εορτασμούς και σε λίγες μέρες πέθανε. Ο Αριανός αναφέρει πως ο Μέγας Αλέξανδρος από την θλίψη του δεν έφαγε ούτε ήπιε για 3 ολόκληρες ημέρες.

Το 323 π.Χ. ο στρατός έφτασε στην Βαβυλώνα όπου και πέθανε, μετά από 11 ημέρες υψηλού πυρετού. Ο θάνατος προήλθε από ελονοσία, κατά την επικρατέστερη εκδοχή. Τέσσερις ημέρες πριν τον θάνατο του, οι στρατιώτες τον αποχαιρέτησαν ένας-ένας, φανερά συγκινημένοι. Γενικά ο ίδιος αναγνωρίστηκε σαν ένα σπάνιο πνεύμα από εκείνα που δημιουργούν πολιτισμούς και αλλάζουν την πορεία της ιστορίας. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας μεγάλος κατακτητής, ήταν ένας ασύγκριτος στρατηγός, ήταν ένας άξιος βασιλιάς, ήταν Έλληνας…

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ:

Α ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ 1

Α Μακ. 1,1 Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ πατάξαι Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου τὸν Μακεδόνα, ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τῆς γῆς Χεττειείμ, καὶ ἐπάταξε τὸν Δαρεῖον βασιλέα Περσῶν καὶ Μήδων καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ πρότερος ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα.

Α Μακ. 1,1 Ο Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου, ο Μακεδών, έπειτα από την νίκην του εναντίον των Περσών, κατά την οποίαν ενίκησε τον βασιλέα των Περσών και των Μηδων Δαρείον, εξώρμησεν από την χώραν των Χετταίων και έγινε βασιλεύς αντί εκείνου εις τας χώρας αυτάς, αφού προηγουμένως είχε γίνει βασιλεύς ολοκλήρου της Ελλάδος.

Α Μακ. 1,2 καὶ συνεστήσατο πολέμους πολλοὺς καὶ ἐκράτησεν ὀχυρωμάτων πολλῶν καὶ ἔσφαξε βασιλεῖς τῆς γῆς·

Α Μακ. 1,2 Διεξήγαγε πολλούς επιτυχείς πολέμους, έγινε κύριος πολλών φρουρίων και εθανάτωσε βασιλείς πολλών χωρών.

Α Μακ. 1,3 καὶ διῆλθεν ἕως ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἔλαβε σκῦλα πλήθους ἐθνῶν. καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ ὑψώθη, καὶ ἐπήρθη ἡ καρδία αὐτοῦ.

Α Μακ. 1,3 Εφθασεν έως τα άκρα της οικουμένης και επήρε λάφυρα από πολλούς λαούς. Ολος δε ο τότε γνωστός κόσμος υπετάχθη εις αυτόν και ησύχασεν από τους πολέμους. Αυτός δε εδοξάσθη, αλλά η καρδία του εκυριεύθη από υπερηφάνειαν.

Α Μακ. 1,4 καὶ συνήγαγε δύναμιν ἰσχυρὰν σφόδρα καὶ ἦρξε χωρῶν καὶ ἐθνῶν καὶ τυράννων, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ εἰς φόρον.

Α Μακ. 1,4 Συνεκέντρωσε στρατόν πολύ ισχυρόν, έγινεν άρχων χωρών, εθνών και βασιλέων, που έγιναν φόρου υποτελείς εις αυτόν.

Α Μακ. 1,5 καὶ μετὰ ταῦτα ἔπεσεν ἐπὶ τὴν κοίτην καὶ ἔγνω ὅτι ἀποθνήσκει.

Α Μακ. 1,5 Μετά ταύτα όμως ησθένησεν, έπεσεν εις την κλίνην της ασθενείας του και ήσθάνθη, ότι επρόκειτο να αποθάνη.

Α Μακ. 1,6 καὶ ἐκάλεσε τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς ἐνδόξους τοὺς συντρόφους αὐτοῦ ἀπὸ νεότητος καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ἔτι ζῶντος αὐτοῦ.

Α Μακ. 1,6 Εκάλεσε πλησίον του τους πλέον ενδόξους από τους αυλικούς του και τους συντρόφους του από την νεότητά του, και διεμοίρασεν εις αυτούς την βασιλείαν του, καθ' ον χρόνον ακόμη εζούσεν.

Α Μακ. 1,7 καὶ ἐβασίλευσεν Ἀλέξανδρος ἔτη δώδεκα καὶ ἀπέθανε.

Α Μακ. 1,7 Ο μέγας Αλέξανδρος εβασίλευσεν επί δώδεκα έτη και κατόπιν απέθανεν.

Α Μακ. 1,8 καὶ ἐπεκράτησαν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἕκαστος ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ.

Α Μακ. 1,8 Αξιωματούχοι του εγκατεστάθησαν ως άρχοντες πλέον, ο καθένας εις την επαρχίαν του.

Α Μακ. 1,9 καὶ ἐπέθεντο πάντες διαδήματα μετὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτὸν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὀπίσω αὐτῶν ἔτη πολλὰ καὶ ἐπλήθυναν κακὰ ἐν τῇ γῇ.

Α Μακ. 1,9 Ολοι αυτοί μετά τον θάνατον του μεγάλου Αλεξάνδρου έθεσαν εις την κεφαλήν των βασιλικά διαδήματα, δείγματα της εξουσίας των, και έπειτα από αυτούς τα παιδιά των επί έτη πολλά. Ολοι όμως αυτοί κατά το διάστημα της βασιλείας των επροξένησαν πολλάς συμφοράς εις την οικουμένην.

Δημοσιεύτηκε 29th January από τον χρήστη fr. Augustine

Ο Όσιος Σισώης ο Αιγύπτιος στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου


Ο Όσιος Σισώης ο Αιγύπτιος στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου-Εορτάζει σήμερα
Ο Όσιος Σισώης ο Μεγάλος, είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπήρξε ασκητής, ο οποίος καταγόταν από την Αίγυπτο, και επονομαζόταν ο Μέγας. Ασκήτεψε στην έρημο και έπειτα στο ίδιο βουνό, που πέθανε ο μέγας Αντώνιος. Πέθανε το 429 μ.Χ., μετά από 62 χρόνια ασκητικής ζωής. Η μνήμη του τιμάται την 6η Ιουλίου.
Ο Όσιος Σισώης επεσκέφθη κάποτε τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν στάθηκε μπροστὰ και αναλογίσθηκε το μεγαλείο, στο οποίο έζησε ο ενδοξώτατος αυτὸς βασιλιὰς των Ελλήνων, την δόξα που απέκτησε με τα κατορθώματά του στους πολέμους, που τον έκαμαν ήρωα και κατακτητὴ της εποχής εκείνης, έφριξε με την σκέψη πόσο άστατη είναι η ζωὴ και πόσο πρόσκαιρη η δόξα. Έκλαψε και θρήνησε για τη ματαιότητα όλης αυτής μιάς προσπάθειας που κατέλαβε όλη του την ζωή και που δεν του προσέφερε κανένα καλὸ στην ψυχή του.
Οι μαθητές του αββά Σισώη ζωγράφισαν την εικόνα του πνευματικού τους πατέρα κοντά στον τάφο, και έγραψαν και το εξής επίγραμμα:
Ὁρῶν σε τάφε, δειλιῶ σου τὴν θέαν καὶ καρδιοστάλακτον δάκρυ χέω, χρέος τὸ κοινόφλητον εἰς νοῦν λαμβάνων, πῶς οὖν μέλλω διελθεῖν πέρας τοιοῦτον; Αἴ, αἴ, θάνατε, τίς δύναται φυγεῖν σε;
Βλέποντάς σε, τάφε, δειλιάζω στη θεωρία σου, και χύνω δάκρυα από την καρδιά μου, φέροντας στον νου μου το χρέος που του οφείλουμε όλοι (δηλαδὴ τον θάνατον). Πώς και εγώ μέλλω να διαβώ τέτοιο τέλος; Αί, αί, θάνατε, ποιὸς μπορεί να σου ξεφύγη;

O Άγιος Σισώης θρηνεί μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του βασιλιά των Ελλήνων.
Η τοιχογραφία αυτή, που βρίσκεται στο νάρθηκα της μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων (1566), είναι έργο του ιερέα και σακελλάριου Γεωργίου (Φωτογραφία Ν. Κοντού, αλιευθείσα εκ της «Δομής»).
«Σισώης ο Μέγας εν Ασκηταίς έμπροσθεν του τάφου του βασιλέως των Ελλήνων Αλεξάνδρου*, του πάλαι λάμψαντος εν Δόξει φρύττει και το άστατον του καιρού και της δόξης της προσκαίρου λυπηθείς, ιδού κλαίει...»
* Ο Όσιος Σισώης εκοιμήθη το 429 μ.Χ. Ας προσέξουν οι Σκοπιανοί ότι πολύ πριν κατέβουν οι δήθεν πρόγονοί τους Σλάβοι στα Βαλκάνια, ο Μέγας Αλέξανδρος αποκαλείται Βασιλεύς των Ελλήνων!

ΕΥΓΝΩΜΟΝΩΣ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ ΙΑΚΩΒΟ ΤΣΑΛΙΚΗ


Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Δήλωσις του Ιερομονάχου Ευθυμίου Τρικαμηνά περί του αντιρατσιστικού Νόμου



1)         Ἐπειδή προσφάτως ἐτέθη σέ ἰσχύ ὁ περί ρατσισμοῦ καί ξενοφοβίας νόμος.
2)       Ἐπειδή μέ τέτοιου εἴδους νόμους ἐπιδιώκεται ἡ φίμωσις καί ἡ σιωπή στήν διακήρυξι βασικῶν ἀληθειῶν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
3)     Ἐπειδή ἡ σιωπή διά τούς ἐκκλησιαστικούς λειτουργούς, ἀλλά καί γιά κάθε Ὀρθόδοξο Χριστιανό θεωρεῖται ἀπό τούς Ἁγίους ὡς τρίτο εἴδος ἀθεΐας  καί προδοσίας.
4)      Ἐπειδή διαφαίνεται ὅτι ἡ ἐπιβολή τέτοιων νόμων στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα εἶναι ξενοκίνητη καί ἀποσκοπεῖ στήν ὑποδούλωσι τῆς Πατρίδος μας καί στήν διαστροφή τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.
5)    Ἐπειδή οὐδεμία ἐμπιστοσύνη ὑπάρχει στούς πολιτικούς καί ἐκκλησιαστικούς ταγούς ὡς πρός τήν διαφύλαξι τῶν θρησκευτικῶν καί ἐθνικῶν ἰδεωδῶν.

ΟΜΙΛΙΑ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ




Τότε ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης τόλμησε νὰ πάει στὴν ἐκδήλωσή τους καὶ νὰ μιλήσει γιὰ τὴν ἀποστασία τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τὰ μεγάλα λάθη τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Σήμερα ἡ ἀποστασία τῶν Οἰκουμενιστῶν μεγάλωσε, καὶ τὰ μεγάλα λάθη τῶν Παλαιοημερολογιτῶν παραμένουν. Καὶ τὸ ἥμισυ τῆς «προφητεία» τοῦ Καντιώτη, «σᾶς προλέγω, ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά, ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά,  ἔρχεται θύελλα ἐκ βορρά, θὰ σαρώσει τὸν κόσμο. Ὅσοι πιστοί, ὅσοι Ἕλληνες, ...δὲν θὰ περάσει ὁ Παπισμός» πραγματοποιήθηκε.
Ἂν θέλουμε νὰ πραγματοποιηθεῖ καὶ τὸ δεύτερο, νὰ «μὴν περάσει, δηλαδή, ὁ παπισμός», εἶναι ἐπεῖγον νὰ ἑνωθοῦμε ὅλοι στὸν ἀγώνα ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπομακρύνοντας ἐν ταπεινώσει τὸ ΕΝΑ ἐμπόδιο, τὴν δογματοποίηση τοῦ Ἡμερολογίου.
Αὐτὸ ἦταν καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα λάθη ποὺ τόνισε στὴν ὁμιλία του ὁ π. Αὐγουστῖνος, ποὺ δὲν ἐπέτρεψε καὶ στὸν ἴδιο, στὶς μετέπειτα προσπάθειές τους καὶ συνομιλίες μὲ τοὺς Παλαιοημερολογῖτες νὰ προχωρήσει σὲ κάτι καλύτερο. Τὸ Ἡμερολόγιο ἔρχεται δεύτερο. Καιρὸς νὰ πάψει νὰ παίζει τὸν πρῶτο ρόλο, δίνοντας χαρὰ στοὺς Οἰκουμενιστὲς, στοὺς Παπικοὺς καὶ στὸ Διάβολο.
http://paterikiparadosi.blogspot.gr/ Π.Σ. 


 

ΟΜΙΛΙΑ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

 

ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1967

 

Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες,
Δὲν ἦρθα ἐδῶ διὰ νὰ ὁμιλήσω, ἦρθα διὰ νὰ ἀκούσω. Ἦρθα νὰ ἀναπνεύσω τὸ ὀξυγόνο τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ ὁποῖον ἀναπνέετε...
Σᾶς ἐρωτῶ, θέλετε ἐλέγχους ἢ ἐπαίνους; Ἐὰν θέλετε ἐπαίνους, εἶμαι ὅλως ἀκατάλληλος. Ἐὰν θέλετε ἐλέγχους εἶμαι κατάλληλος.
Ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ χιλιάδες (7.000) κληρικοὺς ποὺ ἔχει ἡ λεγομένη ἐπίσημος Ἐκκλησία, εἶμαι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος παρουσιάζομαι στὴν συγκέντρωσή σας. Γνωρίζω καλῶς ὅτι ἡ παρουσία μου θὰ ἀποτελέσει νέον κεφάλαιον διωγμοῦ μου... Δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ μὲ χειροκροτήσετε, οὔτε γιὰ νὰ μὲ ἐπαινέσετε· τὸ λέγω διὰ νὰ κλαύσετε. Διότι ἀπορῶ, πῶς οἱ ἄλλοι Ἀρχιερεῖς μας, ἐνῶ εἶναι τόσον εὔκολοι νὰ συνομιλοῦν μὲ αἱρετικούς, ἐνῶ εἶναι τόσον εὔκολοι νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς Ἐκκλησίας τῶν Φράγκων, νὰ συλλειτουργοῦν, καὶ ἐνῶ εἶναι τόσον εὔκολοι νὰ χαριεντίζονται μὲ μασώνους καὶ μὲ ἀθέους, ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι, πῶς θὰ μὲ καλέσουν σὲ ἀπολογία διότι βρέθηκε σὲ μία συγκέντρωση ποὺ εἶστε ἑκατὸ τοῖς ἑκατὸ Ὀρθόδοξοι;

Στάση του π. Αυγουστίνου έναντι παλιοημερολογιτών

EΡΩΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ : Στάση του π. Αυγουστίνου έναντι παλιοημερολογιτών

Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο  augoustinos-kantiotis



π.-Αυγουστινος-Θα ήθελα να ρωτήσω ποια ήταν η στάση του μακαριστού γέροντα Αυγουστίνου έναντι των παλαιοημερολογιτών. Άκουσα σήμερα τον χαιρετισμό του σε εκδήλωση παλαιοημερολογιτών (ἐδῶ).  Άλλοτε βρήκα την πληροφορία πως μεσολάβησε μεταξύ Εκκλησίας και παλιοημερολογιτών για την ενσωμάτωσή τους σε αυτήν. Αναγνώριζε έγκυρα μυστήρια στις τάξεις των παλαιοημερολογιτών;
Ευχαριστώ.


Επειδή την απορία αυτή θα την έχουν και άλλοι αναγνώσται, θα απαντήσουμε σ΄ όλους. 

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο π. Αυγουστίνος αγαπούσε τους παλαιοημερολογίτες και τους υπερασπίζονταν, όταν τους κατεδίωκε άγρια η πολιτεία, με την έγκριση κάποιων ιεραρχών. Ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, όπως φαίνεται και από την ομιλία που ακούσατε, δεν ήταν από εκείνους τους ιεράρχες. Ο Γέροντας κατηγορούσε την βιασύνη που υπέδειξε η διοικούσα Εκκλησία, για να δεχθεί το νέο ημερολόγιο, που δημιούργησε το σχίσμα στην Εκκλησία.
   Δεν θεωρούσε όμως το ημερολόγιο (παλαιό ή νέο) ως δογματικό θέμα, που να εξαρτάται η σωτηρία μας. Ανέφερε

Εικόνα εθνικής απαξίωσης


Από την ζωή και δράση του οσίου Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου

       

οσίου Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου

Κάποτε ακούστηκαν κακά λόγια για έναν ιερέα κάποιου χωριού. Τα λόγια αυτά από στόμα σε στόμα, έφθασαν και στα δικά μας αυτιά.
Μια μέρα ρώτησα τον π. Βησσαρίωνα να μου πει γι’ αυτόν τον Παπά.
«Τι συμβαίνει πάτερ, τι είναι αυτά που ακούγονται, τον ξέρεις εσύ αυτόν τον Παπά» ;
«Τον ξέρω παιδί μου, μου είπε, και έχω να σου πω πως καλλίτερον παπά δεν έχω γνωρίσει απ’αύτον».
«Ναι, είπα εγώ, αλλά ξέρεις παπούλη, έξω βουΐζει ο κόσμος με τα όσα λέγονται για τον παπά αυτόν».
«Άκουσε παιδί μου, μου ξαναείπε, σου μιλάει ο π. Βησσαρίων και σου λέει πως δεν υπάρχει αγιώτερος παπάς απ’αυτόν».
«Καλά Γέροντα, είπα εγώ, συγγνώμην, δεν θα ξαναπώ τίποτε».
Μετά από λίγο με πλησίασε και μου είπε:

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Συνηθίζετε να βρίζετε τα Θεία; Ξανασκεφτείτε το…επιφέρει φοβερές τιμωρίες

Ο αείμνηστος πατήρ Φιλόθεος Ζερβάκος, ηγούμενος τότε, γιά 50 περίπου χρόνια στό ιστορικό μοναστήρι Λογγοβάρδας στήν Πάρο, στό βιβλίο του «Πόλεμος κατά τής βλασφημίας» σημειώνει κάποια συνταρακτικά περιστατικά τά οποία νομίζουμε ότι αξίζουν γιά μία ευρύτερη δημοσιότητα.
Η περίπτωση του Γιώργου
Γράφει σχετικά ο Γέροντας:

Κατά τό έτος 1924, είς τήν αρχή τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καθήμενος είς τό κελλίον μου καί μελετών, άκουσα γοερές κραυγές. Σκύβοντας από τό παράθυρό μου, είδα στό προαύλιο τής Μονής ένα νέο φορτωμένο επάνω σ΄ ένα γαϊδουράκι. Τόν βάσταζαν δύο άνθρωποι, οί οποίοι αφού τόν κατέβασαν από τό υποζύγιο, κρατώντας τον από τά χέρια τόν οδήγησαν πρός τόν Iερόν Nαόν τής Μονής. Κατέβηκα κι΄ εγώ στήν εκκλησία, γιά νά πληροφορηθώ τί συμβαίνει.
Είδα τό παιδί αυτό, πεσμένο στήν πόρτα τού ναού, εντελώς παραμορφωμένο στό πρόσωπο. Όλο του τό σώμα, χέρια πόδια, στόμα, μύτη, είχαν στρεβλωθεί, σέ μία αλλόκοτη, τερατώδη, καί δαιμονική έκφραση. Είδα ότι ήταν καί τυφλός…

Η ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ ΑΡΒΕΛΕΡ ΣΕ ΑΠΟΔΟΜΗΤΙΚΟ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΥΠΟΥ ΡΕΠΟΥΣΗ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΛΟΓΟΥ ΕΛΕΝΗΣ ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ.


Παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον την ομιλία της κας Αρβελέρ στην εκδήλωση του Συνδέσμου Μικρασιατών στο ΠΠΙΕΔ για τα 92 χρόνια από την καταστροφή της Μ. Ασίας.
Η κα Αρβελέρ μίλησε εκτενώς για την ιστορία των Ελλήνων από τον τρωικό πόλεμο έως τους βυζαντινούς χρόνους και την άλωση της Πόλης και λιγότερο για τα γεγονότα και τα αίτια της Μικρασιατικής καταστροφής. Όταν δε έφτασε και στο θέμα των Ποντίων ανέφερε ότι «350.000 Πόντιοι καταστράφηκαν» και όχι σφαγιάσθηκαν ή εξοντώθηκαν. Και μάλλον το απέφυγε αν κρίνουμε από την παρακάτω δήλωση της για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Συγκεκριμένα όταν δέχτηκε την ερώτηση από κάποιον ακροατή «Γιατί η Γαλλία αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων και δεν αναγνωρίζει των Ποντίων απάντησε. « η Γαλλία και όλη η Ευρώπη δεν αναγνωρίζουν τη γενοκτονία και ούτε πρόκειται ποτέ να το κάνουν. Διότι οι Πόντιοι αντιστάθηκαν. Δεν ήταν γενοκτονία. Και γι αυτό αναγνώρισαν μόνο των Αρμενίων. ΄Αλλωστε οι ίδιοι οι Τούρκοι είπαν «επιτέλους τους ξεριζώσαμε» δεν είπαν «επιτέλους τους σκοτώσαμε».
Οι δηλώσεις αυτές της κας Αρβελέρ όπου φαίνεται να υιοθετεί το αστείο επιχείρημα περί της αντίστασης των Ποντίων μας θλίβουν και τις θεωρούμε προσβλητικές και επικίνδυνες. Γνωρίζει βέβαια ως ιστορικός ότι οι 353.000 δεν καταστράφηκαν απλώς, αλλά σφαγιάσθηκαν, απαγχονίσθηκαν, πέθαναν από τις κακουχίες στις εξορίες, ενώ βιάσθηκαν και θανατώθηκαν γυναίκες «για να μη γεννήσουν άλλους «άπιστους». Αν δεν είναι αυτό γενοκτονία ας μας πει η κα Αρβελέρ τι είναι. Ναι υπήρξε αντίσταση από τους Πόντιους αλλά και από τους Αρμένιους στην προσπάθεια να γλυτώσουν από την τουρκική θηριωδία. Δηλαδή δεν έπρεπε να υπάρξουν επιζώντες για να γίνει αποδεκτός ο ορισμός γενοκτονία ?

Μασωνία και Οικουμενισμός ξεβαπτίζουν τους Έλληνες. Θα τους αφήσουμε να φτάσουν έως το τέλος;




Αν αυτό το ερώτημα το έκανε κάποιος πριν από τρεις περίπου δεκαετίες, θα τον κοιτούσαν παράξενα μη αντιλαμβανόμενοι τι εννοεί και κάποιοι ίσως να τον θεωρούσαν και… φρενοβλαβή. Από τότε φαίνεται πως πέρασαν πολλοί «αιώνες». Από τότε που εκείνος ο περίφημος τέως υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο πολύς Χένρι (που φαίνεται πως… ξέχασε να αποδημήσει εις Κύριον όπου, θέλει δεν θέλει, κάποτε θα δώσει απολογισμό των έργων του), είχε δηλώσει πως θα πρέπει να εξαφανίσουμε τις ελληνικές πολιτιστικές και θρησκευτικές αξίες, άρχισε να εφαρμόζεται ένα μεγάλο σχέδιο αποταύτισης μας που την αποκορύφωση του την βλέπουμε σήμερα.
Το σχέδιο αυτό κλήθηκαν να το υλοποιήσουν μια σειρά από πολιτικούς προδότες, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν βρει σαν πολύτιμο στήριγμα και σύμμαχο στις προδοτικές τους επιλογές και την επίσημη εκκλησιαστική ιεραρχία, (βλέπε πρόσφατη δήλωση του υπουργού Παιδείας κ. Λομβέρδου και νομικού υποστηριχτή της διαβολικής και παράνομης σε πολλές χώρες αίρεσης των Scientology, ότι η πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία βασίζουν μαζί σε πλήρη σύμπνοια στην …ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας).

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΕΣΥ, ΠΑΠΠΟΥ, ΠΟΛΕΜΗΣΕΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ;




Μιχαήλ Φώτιος

Ιατρός



- Αυτήν την Κυριακή, καλό μου εγγονάκι, τιμούμε την επέτειο του Μακεδονικού Αγώνα. Στις εκκλησιές μας θα γίνουν μνημόσυνα για τους Μακεδονομάχους και θα ψαλούν δοξολογίες. Τα σπίτια και τα δημόσια κτίρια θα σημαιοστολιστούν. Οι δάσκαλοι, στα σχολεία, θα μιλήσουν στα παιδιά για τις θυσίες και τα μαρτύρια των αγωνιστών και οι προτομές των μακεδονομάχων θα στολιστούν με δάφνινα στεφάνια.

- Και γιατί όλα αυτά, παππού; Τόσο σημαντική είναι αυτή η επέτειος;

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ



Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἐκμεταλλεύεται κάθε εὐκαιρία γιὰ νὰ διοχετεύει τὸν οἰκουμενιστικὸ ἰό στὶς συνειδήσεις, καλυπτόμενος πίσω ἀπὸ ἀρχαιοπρεπεῖς ἐκφράσεις καὶ ἁγιογραφικὲς ρήσεις. Ἔτσι, ὁμιλῶν στὴν χειροτονία τοῦ «ἐκλεκτοῦ» του, ἐψηφισμένου μητροπολίτου τῆς μητροπόλεως Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλοχίου, ἐξεστόμισε πλῆθος ἀρρήτων ρημάτων, ποὺ μόνο ὡςὑποτίμηση τῆς νοημοσύνης μας ἢ ὡς βλασφημίες μποροῦν νὰ ἐκληφθοῦν.

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Η Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ, π. Ευθ. Τρικαμηνά

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/



Δημοσιεύουμε καθυστερημένα να ρθρο πο μς δωσε π. Εθύμιος γι τν Ζ΄ Οκουμενικ κα τν μέλλουσα νσυνέλθει Πανορθόδοξο Σύνοδο.

Σήμερα 12η Ὀκτωβρίου, ἡμέρα Κυριακή,  ἑορτάζεται ἡ μνήμη τῶν Πατέρων πού συγκρότησαν τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο. Ἡ Ζ’ Οἰκουμενική, καθώς καί ἡ Α’ καί ἡ Δ’ ἑορτάζονται πάντοτε κατά τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς.  Ξεφυλλίζοντας τά Πρακτικά τῆς Συνόδου αὐτῆς αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά σημειώσω κάποιες σκέψεις, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι ἐπίκειται ἡ σύγκλησις τῆς λεγομένης Πανορθοδόξου Συνόδου, ἡ ὁποία ἔχει ὁρισθῆ νά γίνη μέσα στό ἔτος 2016 καὶ μάλιστα, ὅπως δημοσιεύθη, κατ’ αὐτὴν τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς.
Νομίζω ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς συγκλήσεως αὐτῆς τῆς Συνόδου ἡ ὁποία προετοιμάζεται καί μαγειρεύεται ἀπό πολλές δεκαετίες, πρέπει ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι, ἡγούμενοι, πνευματικοί καί ἱερεῖς νά ἐνημερώνουν τόν λαό τοῦ Θεοῦ, συνεχῶς καί ἀκαταπαύστως εἰς τρόπον ὥστε νά γνωρίζη νά διακρίνη τουλάχιστον τήν ὄντως Ὀρθόδοξο Σύνοδο ἀπό τήν ψευδοσύνοδο, τήν ὁποία οἱ Πατέρες ὠνόμασαν ληστρική.  Διότι εἶναι ἀστεῖο νά διακηρύττωμε εὐκαίρως ἀκαίρως (εἰδικά οἱ Ἀντιοικουμενιστές) ὅτι ὁ λαός μας εἶναι ἀκατήχητος σέ ὅλα τά θέματα καί εἰδικά στά τῆς πίστεως, καί τώρα, ἐπικειμένης αὐτῆς τῆς λεγομένης «Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδοξίας», νά σιωποῦμε ἐπιμελῶς καί νά συμβάλλωμε, ὅσον ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς, εἰς τό νά μείνη ἀκατήχητος ὁ λαός καί σ’ αὐτό τό βασικό θέμα, καί ἔτσι νά ἀποδειχθῆ καί αὐτή ἡ Σύνοδος μεγάλη μέν σέ ἀριθμό, ἀλλά εὐθυγραμμισμένη ἀπόλυτα στίς ἀρχές τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Ν. Ἐποχῆς.